بغداد در سال 1032 ه ( 1623 م ) خدماتى به حائر مقدس ارائه داد كه در كتاب مجالى الطف با زبان شعر ، اين‌گونه معرفى شده است : ثم أتى العباس فى الاملاك * فصير الصندوق فى شباك وزين القبهء بالكاشانى * والبهو فى شأن يغيظ الشانى ورق الرواق والصحن نظم * واستجلب الفراش من صنع العجم واطلق الكف بفضل وافر * لسادن الروضهء والمجاور للاثنتين والثلاثين قفا * الف فارخوه ( بالحسن ضفا 1032 ) « 1 » سپس شاه عباس ، موقوفاتى از ملك و املاك آورد و صندوق روضهء منوره را در ضريح مشبك ، قرار داد و گنبد نورانى را با كاشى نفيس ، زينت كرد و گنبد چنان جلوه و بهائى يافت كه دشمن را خشمگين ساخت و رواق و صحن را سروسامان بخشيد و براى آنها ، فرش‌هاى دست بافت ايرانى تهيه كرد و دست خود را در بذل و بخشش به خدمتكاران حرم و ساكنان شهر كربلا گشود . اين خدمات ، در سال سى و دو ، بعد از هزار ، صورت گرفت كه در تعيين تاريخ آن گفته‌اند : « بالحسن ضفا ؛ 1032 ه » . شاه عباس ، بسيار دَم از تشيّع مىزد ؛ زيرا تركان عثمانى ، مذهب تسنّن را دست‌آويز جنگ و ستيز خود قرار داده بودند . سرجان ملكم انگليسى در كتاب تاريخ ايران خود مىنويسد : « شاه عباس كبير چند بار به زيارت امام رضا ( ع ) ، مشرّف شد و يك مرتبه نيز او و تمام وزيران و فرماندهانش مسافت اصفهان تا خراسان را به قصد زيارت ، پياده طى كردند » . « 2 »

--> ( 1 ) . مجالى الطف ، ص 42 . ( 2 ) . تاريخ ايران ، ص 251 .